Ayvalık'ta Hava

Canlı Kameralar

Aile Hekimliği

1980 sonrası hükümetleri tarafından zaman zaman gündeme getirilen aile hekimliği ilk olarak 1993 yılında Bolu'da başlatılmış ancak başarı elde edilememiştir.

2002 yılında AKP'nin iktidar olmasıyla bu konudaki çalışmalar yeniden başlatıldı. 5258 sayılı" Aile Hekimliği Pilot Uygulaması Hakkındaki Kanun" Aralık 2004'te yürürlüğe girdikten sonra ilk olarak 15 Eylül 2005'te Düzce'de başlatıldı. Bugün 14 ilde uygulanmaktadır. Birçok aksaklığa rağmen, IMF ve DB finansmanı sayesinde yaygınlaştırılan Aile Hekimliğinin 2008 yılı sonunda 59 ilde, 2009 yılında tüm Türkiye'de uygulanması planlanmaktadır.

Aile Hekimliği, Genel Sağlık Sigortası ile birlikte uygulanan ve 1. basamak sağlık hizmetlerinde sağlık ocağı modeli yerine ikame edilmek istenen modeldir. Sağlık sisteminde vergilerden karşılanan finansmanın yerine sigortacılık ve cepten ödemelerin artırılarak sağlık sisteminin ticarileştirilmesine zemin oluşturulmak istenmektedir.

Oysaki sağlık ocağı sisteminde Koruyucu Sağlık Hizmetleri esastır. Koruyucu Sağlık Hizmetleri; 224 sayılı sosyalleştirme yasasında da belirtildiği üzere toplumsal olarak ele alınan, yaşanılan mekanda çevresel faktörleriyle bütünlüklü değerlendirilen ve ekip anlayışıyla yürütülen hizmetler bütünüdür. Aile Hekimliği sisteminin merkezinde ise toplum değil "birey" ve "müşteri" vardır.

Aile Hekimliği koruyucu sağlık hizmetlerini parçalayan bir modeldir. Örneğin. aşılama hizmetlerinin düzenli verilmesi, içme sularının denetlenmesi, bulaşıcı hastalıklar dahil etkenin ortaya çıkarılıp ortadan kaldırılması sürecini olumsuz yönde etkileyen özelliktedir.

Aile Hekimliği tıbbi teknoloji kullanımını artıran pahalı bir modeldir. Hekimlerin birbiriyle rekabetini öngörür. Listede kayıtlı kişi sayısının 1000'in altına düşmemesi gerekir. Tıbbi gerekliliğin yerini "müşterinin" istekleri alır. Örneğin, Aile Hekimliği modeline geçildiğinde 70 milyon nüfuslu ülkemizde 3000 3500 kişi üzerinden 23000 aile hekimliği kurulacaktır. Bu da, yaklaşık 23000 birimde USG, EKG, mikroskop vb. cihaz kullanımı demektir; tıbbi gereklilik göz ardı edilerek uluslararası tıbbi teknoloji firmalarına kaynak aktarımı demektir. Aile Hekimliği halkın sağlık hizmetlerine erişmesini zorlaştırır. Düzenli prim ödeyemeyen vatandaşlar sistem dışında bırakılarak çareyi ya "kocakarı" ilaçlarında arayacak ya da hekime başvurmadan eczaneden ilaç alarak tedavi olma yoluna gidecektir. Bu da bilinçsiz ilaç kullanımına yol açacaktır.

Aile Hekimliği sağlığın ekip hizmeti ile sunumu anlayışını yok etmektedir. Aile Hekimliği iş gücünü ve angaryayı artırmaktadır.

Aile Hekimliği çalışma koşullarında esnekliği getirmektedir.

Aile Hekimliğinde sözleşmeli çalışma esastır. Bu modelin uygulandığı ülkelerde ( Ukrayna, Rusya vb. ) 1990 sonrası sağlığı ticarileştiren uygulamalar sonucu sağlık hizmetlerine ulaşılamadığı için önlenebilir hastalıklardan dolayı 9 milyon insan yaşamını kaybetmiştir.

Sağlıkta yıkıma neden olacak Aile Hekinnliği modeli, hizmetı üreten sağlık emekçilerine ve hizmetten yararlananlara rağmen sürdürülemez.

Yeter ki biz SAĞLIK HAKKIMIZA sahip çıkalım.

EŞİT. ÜCRETSİZ. NİTELİKLİ VE ULAŞILABİLİR SAĞLIK SİSTEMİ MÜMKÜNDÜR.

SES Balıkesir Şubes

Örgütlenme Sekreteri

Birsen SEYHAN

Ocak 2009, Sayı 3 

 

papalina 13. sayı

papalina 14. sayı

papalina 15. sayı

Papalina Gazetesi 17. Sayı

papalina 18. sayı

Papalina 19. sayı

papalina 20. sayı

papalina 21. sayı

 papalina 22. sayı

papalina 23. sayı

  papalina 24. sayı

papalina 25. sayi

 

papalina 25. sayi

 Papalina 26. sayı

 



 

 

 

20/02/2018 Gün Ortalama:189  Bugün 2 Ziyaret var  Sitede 1 kişi var  IP:54.167.62.170